บทความจาก นทร. สำเร็จ กศ. กรกฎาคม 2555

    

นางสาวรัตนาวดี หลวงสา นทร. หนึ่งอำเภอ หนึ่งทุน ( รุ่น 2) สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ ( ฟิสิกส์-เคมี) Chimie/ Université du Maine เมือง Le mans ประเทศฝรั่งเศส ………ตลอดระยะเวลาเกือบหกปี ในการใช้ชีวิตอยู่ประเทศฝรั่งเศสแห่งนี้ ทำให้ดิฉันได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็นการปรับตัวให้เข้ากับสังคมที่แตกต่าง ทั้งด้านภาษา วัฒนธรรม, การใช้ชีวิตเมื่อต้องอยู่ไกลบ้าน ไกลพ่อแม่ เป็นต้น

นึกย้อนไปเมื่อหกปีที่แล้ว ยังจำได้ดี ไม่เคยลืมเลย วันที่ได้นั่งเครื่องบินครั้งแรก รู้สึกตื่นเต้นมากๆ พอมาถึงฝรั่งเศส ได้เหยียบพื้นดินฝรั่งเศสเป็นครั้งแรก รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองฝันไปเลยจริงๆ เพราะไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้มีโอกาสมาเรียนต่างประเทศตามที่เคยฝันไว้ แต่ชีวิตก็ไม่ได้เป็นเหมือนกับที่เราวาดฝันเอาไว้ไปหมดทุกอย่าง…..เริ่มต้นจากการเรียนภาษาฝรั่งเศสที่ IUT Le Mans เป็นระยะเวลาหนึ่งปี ก็เริ่มรู้สึกว่าทำไมมันยากจัง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของภาษา การปรับตัว การใช้ชีวิตประจำวัน รู้สึกว่าอะไรๆก็ยากไปหมด เนื่องจากว่าเรายังพูด ฟัง อ่าน เขียน ไม่ค่อยจะคล่องมากเท่าไหร่ แล้วมาปีแรกๆก็รู้สึกว่า ทำไมคนที่นี่พูดเร็วจังเลย ฟังไม่ทัน ฟังไม่รู้เรื่องเลย แต่ในที่สุดก็ผ่านมันมาได้ จนได้เข้าเรียนปีหนึ่งที่สถาบัน IUT Le Mans สาขาวิชา เคมี ตามความต้องการ ในปีแรกของการเรียนระดับ DUT นี้เป็นปีที่กดดันมากที่สุด ต้องปรับตัวหลายอย่าง ทั้งด้านภาษาที่ยังไม่ลงตัว เพื่อนต่างชาติที่เวลาเขาคุยกับเรา เราก็คุยกับเขาไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไหร่ วิชาเรียนก็ยากขึ้นเป็นทวีคูณ เวลาเรียนก็เรียนไม่รู้เรื่องเลย เนื่องจากฟังอาจารย์พูดไม่รู้เรื่อง ปีนี้เป็นปีที่ดิฉันร้องไห้บ่อยที่สุด เนื่องจากการเรียนไม่เป็นไปตามที่ตั้งใจไว้ จำได้จนมาถึงวันนี้เลยว่า สอบวิชาแรกคือวิชา Thermodynamique ทำข้อสอบไม่ได้เลย แล้วผลก็มาก็คือสอบไม่ผ่าน เป็นครั้งแรกในชีวิตเลยก็ว่าได้ที่สอบไม่ผ่าน ดิฉันเสียใจมาก ดูผลสอบแล้วก็วิ่งไปร้องไห้ในห้องน้ำ แล้วก็โทรไปร้องไห้กับแม่ แม่ก็ให้กำลังใจบอกว่า “ไม่เป็นไร เอาใหม่นะลูก” ได้ยินคำนี้แล้วก็รู้สึกดีขึ้นมากๆ พอเดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นเพื่อนมายืนรอ แล้วก็เข้ามาปลอบ มาให้กำลังใจ รู้สึกประทับใจมากๆ กับเพื่อนชาวฝรั่งเศสกลุ่มนี้ การที่ได้เข้าไปเรียนในสถาบันแห่งนี้ทำให้ดิฉันได้รู้จักความเป็นฝรั่งเศสมากขึ้น ได้พูดคุย แลกเปลี่ยนความคิด กับเพื่อนๆในห้อง ทำให้ได้เรียนรู้วัฒนธรรม ความเป็นอยู่ของคนที่นี่มากขึ้น ดิฉันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้พบเจอกับเพื่อนๆ และอาจารย์ที่ดี คอยช่วยเหลือ ให้คำปรึกษา ตลอดจนจบการศึกษาระดับ DUT

ในปีที่สามของปริญญาตรี ดิฉันได้เลือกเรียนที่ Université du Maine ; Licence générale de Physique-Chimie parcours Chimie การเรียนที่มหาลัยจะแตกต่างจากสถาบันเทคโนโลยีที่ดิฉันเคยเรียนมา ตรงที่มหาลัยจะเน้นทางทฤษฎี การศึกษาด้วยตัวเอง มากกว่าการปฏิบัติ ทำให้ดิฉันมีปัญหาในการปรับตัว แต่สุดท้ายแล้วก็สามารถสำเร็จการศึกษา และคว้าปริญญาบัตรมาจนได้………

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วมาก ไม่นึกไม่ฝันเลยว่าจะมีวันนี้ได้ วันที่ได้รับปริญญากลับบ้านไปให้พ่อแม่พี่น้อง ได้ภูมิใจ แต่กว่าจะได้มา ต้องผ่านอุปสรรค ความกดดันหลายๆอย่าง เสียน้ำตาไปไม่รู้เท่าไหร่ อาจจะมีบ้างที่บางครั้งรู้สึกท้อ จนไม่อยากจะก้าวต่อไปข้างหน้าอีก แต่พอตั้งสติกลับมาคิดทบทวนว่ายังมีคนที่รอชมความสำเร็จของเราอยู่ อีกทั้งยังได้กำลังใจจากพี่ๆและคุณอา สนร. เพื่อนๆ นทร. เพื่อนๆในห้องเรียน ที่สำคัญกำลังใจจากครอบครัวทั้งที่เมืองไทย และที่นี่ (Famille d’accueille) ทำให้ดิฉันสามารถลุกขึ้นยืนสู้กับปัญหาได้ทุกครั้งไป สุดท้ายนี้ดิฉันขอขอบคุณทุกๆคนที่คอยอยู่เคียงข้าง คอยให้กำลังใจ และให้ความช่วยเหลือดิฉันตลอดระยะเวลาที่ศึกษาอยู่ จนสามารถสำเร็จการศึกษา และที่ขาดไปไม่ได้เลยคือ Monsieur et Madame Donnet ที่เป็นทั้ง Famille d’accueille เป็นเหมือนพ่อแม่คนที่สอง คอยดูแลเอาใจใส่ดิฉัน ทำให้ดิฉันรู้สึกอบอุ่นเหมือนกับว่าที่แห่งนี้เป็นบ้านหลังที่สองของดิฉัน ขอบคุณมากๆค่ะ….Merci beaucoup…..


 
นางสาวเดือนเพ็ญ กาละปัตย์
นทร. หนึ่งอำเภอ หนึ่งทุน ( รุ่น 2) สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ ( ฟิสิกส์-เคมี) Chimie/ Université du Maine เมือง Le mans ประเทศฝรั่งเศส …

ข้าพเจ้ารู้สึกภูมิใจ และเป็นเกิยรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นหนึ่งในนักเรียนทุนรัฐบาล การที่ได้มาเรียนที่ต่างประเทศทำให้เราได้รับประสบการณ์ต่างๆมากมาย ได้เปิดโลกกว้าง ได้เรียนรู้ชีวิตที่นอกเหนือจากตำราเรียนและได้เรียนรู้วัฒนธรรมของประเทศนั้นๆด้วย

ย่างก้าวแรกที่ข้าพเจ้าได้เข้ามาในประเทศฝรั่งเศส ข้าพเจ้ารับรู้ได้ถึงความแตกต่าง ทุกสิ่งทุกอย่างดูแตกต่างไปจากประเทศไทย ภาษาที่ไม่คุ้นเคย อากาศที่หนาวจัด อาหารการกินที่ไม่เหมือนกันกับประเทศของเรา ผู้คนที่แปลกหน้าซึ่งเราไม่รู้จัก แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่สิ่งเลวร้ายในทางตรงกันข้ามสิ่งเหล่านี้ทำให้เรารู้จักปรับตัวและสามารถทำให้เราเป็นผู้ใหญ่เกินอายุ รู้จักช่วยเหลือตัวเองเรียนรู้ที่จะเอาตัวรอดและเข้มแข็ง

ข้าพเจ้าใช้เวลาในการเรียนภาษาฝรั่งเศสสองปีก่อนเข้าศึกษาระดับอนุปริญญาที่ IUT Le Mans และระดับปริญญาตรีที่ Université du Maine ในขณะที่เรียนเราสามารถปรึกษาครูอาจารย์หรือเพื่อนในห้องได้ถ้าเราไม่เข้าใจ โดยส่วนตัวแล้วพบว่าอาจารย์ส่วนใหญ่ค่อนข้างใจดีกับเด็กต่างชาติดังนั้นถ้าเราไม่เข้าใจบทเรียนเราสามราถเข้าปรึกษาอาจารย์ได้ สำหรับน้องๆที่กำลังจะมาศึกษาต่อที่นี่ก็ขอให้มีความขยัน ขยันให้มากๆน้องๆก็จะเรียนได้อย่างง่ายดายและขอให้มีความมุ่งมั่น บอกกับตัวเองว่าเราจะต้องทำให้ได้แล้วความสำเร็จก็จะมาหาเราเอง

ข้าพเจ้าได้รับโอกาสดีๆนี้และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณ ครอบครัว ครูอาจารย์ที่โรงเรียน IUTมหาวิทยาลัย สนร คุณอาจีรติ พี่เหน่ง ที่ให้คำแนะนำคำปรึกษาตลอดระยะเวลาที่ศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศส รวมถึงขอบใจเพื่อนๆที่คอยอยู่เคียงข้างเป็นกำลังใจ ทำให้ข้าพเจ้าประสบผลสำเร็จในการเรียนตามที่หวังไว้ค่ะ



นางสาวเรณู พึ่งบ้านเกาะ
นทร. หนึ่งอำเภอ หนึ่งทุน ( รุ่น 2) สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ ( ฟิสิกส์-เคมี) เอกเคมี Chimie/ Université du Maine เมือง Le mans ประเทศฝรั่งเศส ………

วันที่ 4 ตุลาคม 2006 เป็นวันที่ดิฉันและเพื่อนๆเดินทางมาถึงฝรั่งเศส ดิฉันจำได้ดีว่า ตอนนั้นดิฉันเศร้าและร้องไห้คิดถึงพ่อกับแม่มาก อยากกลับบ้านเป็นที่สุด แต่อีกใจนึงก็บอกให้ดิฉันเข้มแข็งและอดทนอยู่ต่อให้ได้ จนได้มาเรียนภาษาที่ IUT Le Mans ดิฉันค่อยๆปรับตัวเข้ากับเพื่อนๆครูอาจารย์และสภาพอากาศที่หนาวเหน็บ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา สิ่งที่ทำให้ดิฉันรู้สึกท้อแท้ก็คือ ตอนนั้นดิฉันเกิดอาการแพ้อย่างรุนแรง คาดว่าคงจะเกิดจากน้ำในหอพัก ดิฉันอาบน้ำเย็นทุกวัน ไม่มีน้ำอุ่นเลย ผื่นขึ้นหน้าและแผ่นหลังอย่างรุนแรง ดิฉันรับไม่ได้ เครียดมาก จนผลที่ตามมาคือ ไม่ทานข้าวจนป่วยเป็นโรคกระเพาะอาหาร ทั้งๆที่ดิฉันเคยเป็นโรคนี้อยู่ที่ไทยแต่มันเคยบรรเทาไปแล้ว แต่นี่มันกลับกำเริบขึ้นอีก ตอนนั้นดิฉันท้อแท้มาก โทรหาแม่ทุกวัน อยากกลับบ้าน จนทำให้พ่อกับแม่ต้องเดินทางไปสำนักงานกพ. เพื่อถามว่าจะต้องทำอย่างไรบ้างเพื่อจะเอาตัวดิฉันกลับประเทศไทย ช่วงเวลานั้นมีอาจารย์ท่านนึงมาเยี่ยมดิฉันที่หอพักและปลอบโยนให้ดิฉันสู้ต่อไป รวมทั้งครอบครัวอุปถัมภ์ที่คอยอยู่เคียงข้างดิฉันมาโดยตลอดจนถึงทุกวันนี้ ทำให้ดิฉันเข้มแข็งขึ้นและต่อสู้กับปัญหาทั้งปวงได้ แต่มันก็เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ดิฉันต้องเรียนภาษาซ้ำปีสอง ดิฉันคิดว่าไม่เป็นไร ดีเสียอีกที่มันทำให้ดิฉันมีพื้นฐานที่ดีก่อนเริ่มเข้าเรียนในระดับอุดมศึกษา

ดิฉันได้เข้าเรียนในระดับอุดมศึกษาที่ IUT Le Mans ภาควิชาเคมี ดิฉันมีเพื่อนๆที่น่ารักทั้งคนไทยด้วยกัน และชาวฝรั่งเศส ดิฉันเรียนอย่างมีความสุขพร้อมทั้งได้รับความเอาใจใส่ดูแลเป็นอย่างดีจากครูอาจารย์ ถึงแม้ว่าวิชาที่เรียนจะยากมากแค่ไหน ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ในที่สุดดิฉันก็ผ่านหลักสูตร DUT มาได้

ดิฉันได้เข้าเรียนในระดับปริญญาตรีที่ Université du Maine การได้เข้ามาเรียนในมหาวิทยาลัย ทำให้ดิฉันได้พบกับความแตกต่างทั้งระบบการเรียน และการสอนเมื่อเทียบกับในสายอาชีพที่ดิฉันเคยเรียนมา คือในสายอาชีพ จะเน้นการปฎิบัติ ทำการทดลอง และครูอาจารย์มีความใกล้ชิดกับนักเรียนมากกว่าในมหาวิทยาลัย ที่เน้นทฤษฎีมากกว่า แต่ในที่สุดดิฉันก็สามารถปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงนี้ได้ ในเวลาไม่นาน และเรียนจบปริญญาตรี ได้ตามที่ตั้งใจไว้

การที่ได้มาเรียนและใช้ชีวิตอยู่ที่ฝรั่งเศสนี้ ได้ให้อะไรหลายๆอย่างแก่ดิฉันมาก อับดับแรกทำให้ดิฉันเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น อยู่คนเดียวได้ ไปไหนคนเดียวได้ ติดต่อธุระได้ด้วยตัวเอง แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นได้ และทำให้ดิฉันกล้าคิด กล้าพูด กล้าแสดงออกมากขึ้น มีชีวิตที่อิสระ ทำทุกสิ่งทุกอย่างได้ดังใจปรารถนา แต่อยู่ในขอบเขต ถึงแม้กระนั้นดิฉันก็ไม่เคยหลงระเริง ใช้ชีวิตเสเพลจนไร้แก่นสาร

ดิฉันจะเก็บความทรงจำดีๆตลดระยะเวลาที่อยู่ที่นี่เหล่านี้เอาไว้ เพื่อเป็นกำลังใจให้ก้าวและสู้ต่อไปในอนาคต


 
นายคงรัตน์ บุญขาว
นทร. หนึ่งอำเภอ หนึ่งทุน ( รุ่น 2) สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ( เกียรตินิยม) คณะ Physique-Méca-acoustique สาขาวิชา Mécanique/ Université du Maine เมือง Le Mans ประเทศฝรั่งเศส

การศึกษาศึกษาในฝรั่งเศสไม่ใช่เรื่องน่ากลัวอย่างที่ข้าพเจ้าเคยคิด แต่กลับมีเรื่องราวมากมายให้เราได้สัมผัส ให้เราผูกพัน ให้เราได้ประทับใจ ให้เราได้เพื่อนใหม่ๆ ทั้งคนไทย คนฝรั่งเศส และเพื่อนชาติอื่นๆ และที่ได้แน่ๆคือประสบการณ์ที่แตกต่าง

ปัญหาที่สำคัญในช่วงแรกๆคือ ภาษา แต่เราสามารถผ่านมันไปได้ขอเพียงแค่เราสู้ ท้อแท้ได้แต่เราต้องรู้จักหาสิ่งที่คอยเสริมกำลังใจให้กับตัวเอง รู้จักหาวิธีที่จะทำให้เราเข้าใจภาษามากขึ้น เช่น ซื้อวิทยุเครื่องเล็กๆมาฟัง ไปเดินเล่นตลาดนัดผักผลไม้ตอนเช้าๆจะทำให้เราได้คำศัพท์และได้เห็นวัฒนธรรม ส่วนเรื่องอาหารไม่ใช่ปัญหาสำคัญเราสามารถประยุกต์ให้เป็นอาหารไทยได้ครับ

เมื่อเข้าไปเรียนในมหาวิทยาลัย เราได้ประสบการณ์อย่างแท้จริง ได้เห็นแนวคิดและวิธีคิดของคนอื่นที่แตกต่างจากตัวเรา ฝึกให้เรากล้าแสดงความคิดเห็นและยอมรับความคิดเห็นคนอื่นในเวลาเดียวกัน หากเรามีเพื่อนเป็นคนฝรั่งเศสที่ใจดีเขาจะสามารถช่วยเหลือเราได้หลายๆเรื่อง แน่นอนว่าเราก็ควรใจดีและเป็นมิตรกับเขาก่อนครับ

นอกจากนี้แล้วเรายังมีโอกาสได้เผยแพร่และแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างไทยกับฝรั่งเศส เช่น ข้าพเจ้ามีโอกาสได้สอนภาษาไทยให้กับคนฝรั่งเศสคนหนึ่ง นักเรียนไทยจัดกิจกรรมร่วมกันในวันสำคัญต่างๆ มีการทำอาหารไทย รำไทย เป็นต้น

วันนี้สำเร็จการศึกษาแล้ว ขอขอบพระคุณเจ้าหน้าที่สำนักงาน ก.พ. และ เจ้าหน้าที่สำนักงานผู้ดูแลนักเรียนในประเทศฝรั่งเศส (สนร.) ที่ดูแลข้าพเจ้าตั้งแต่วันเข้ารับทุนจนถึงวันสำเร็จการศึกษา ข้าพเจ้าจะนำความรู้ และประสบการณ์ที่ได้รับนี้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์แก่ประเทศชาติให้ได้มากที่สุดครับ



นายสุวัฒน์ แก้วบุตรดี
นทร. หนึ่งอำเภอ หนึ่งทุน ( รุ่น 2) สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ( เกียรตินิยม) คณะวิทยาศาสตร์ ( ฟิสิกส์-เคมี) Chimie/ Université du Maine เมือง Le mans ประเทศฝรั่งเศส

ครั้นเมิ่อชีวิตเดินทางมาอีกขั้น เพื่อก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย และพร้อมกันนั้นโอกาสที่ดีที่สุดในชีวิตก็ว่าได้ก็ได้เข้ามา ณ เวลาเดียวกัน สองทางเลือกจะอยู่หรือจะไป ที่ที่เราคุ้นเคยที่สุดในชีวิต กับอีกฝากหนึ่งของโลกที่เราไม่เคยรู้จักมาก่อน เพียงแค่สัมผัสผ่านทางภาพถ่าย ทั้งที่ความจริงนั้นจะสวยงามอย่างที่วาดฝันไว้หรือไม่ คำถาม ความลังเล และความกลัวเกิดขึ้นในใจ แต่เพราะชีวิตคือการวิ่งมาราทอนที่จะต้องเข้าสู่เส้นชัย ที่จะต้องก้าวไปข้างหน้า เลือกที่จะไปสู่โลกใหม่จึงเป็นคำตอบที่ได้ตัดสินใจ

ก้าวแรกที่ข้ามเส้นพรมแดนประเทศไทย ไปยังฝรั่งเศสพร้อมกับในใจที่คิดเสมอว่าเราจะปรับตัวเข้ากับวัฒนธรรม ค่าครองชีพ ภาษา และอุณหภูมิที่แตกต่างได้ไหม เมื่องเครื่องบินได้ลงจอดที่สนามบิน Challe de Gaule Roissy ประเทศ ฝรั่งเศส พร้อมกับพนักงานบนเครื่องได้ประกาศอุณหภูมิภาคพื้นสนามที่แตกต่างจากประเทศไทยอย่างมาก แต่เพราะว่าเราเตรียมตัวมาดี รู้จักศึกษาข้อมูล จึงทำให้ผ่านช่วงอุณหภูทิที่แตกต่างไปได้ รวมไปถึงการใช้ชีวิตตลอดระยะเวลาที่ฝรั่งเศส จนกระทั่งจบการศึกษาหากเพียงแต่เรารู้จักการปรับตัวและการแต่งกายที่เหมาะสมกับแต่ละสภาพอากาศ

ปัญหาใหม่ที่ตามคือ ค่าครองชีพที่สูงมากเมื่อเทียบเป็นเงินสกุลบาท จะหยิบจับอะไรก็แพงไปหมด จนช่วงแรกไม่อยากจะจับจ่ายอะไรเลยก็ว่าได้ อีกทั้งค่าหอก็แพงมากมายเมื่อเทียบกับความสะดวกสะบายภายในห้อง แต่ชิวิตต้องอยู่ต้องกินถึงมันจะดูแพงไปหมด แต่ก็สมเหตุสมผลกับเงินทุนที่เราได้รับแต่ล่ะเดือน และที่นี้คือฝรั่งเศสไม่ใช่ประเทศไทย ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องไปเทียบกับเงินสกุลบาท เพียงเท่านี้เราก็สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้อย่างไร้กังวล และหากเรารู้จักการทำบัญชีที่ดียังจะทำให้เรามีเงินเหลือเก็บซะด้วยซ้ำ

สิ่งที่หนักใจที่สุดได้เข้ามาแล้ว เมื่อวันเปิดเทอมเรียนภาษาฝรั่งเศษวันแรกมาถึงที่ IUT le Mans เพราะว่าเป็นภาษาที่เราไม่ได้คุ้นเคยมาก่อนเลย และที่ทำให้เราหนักใจเพิ่มขึ้นคือหากเราพูดได้ไม่คล่องเราจะสำเร็จการศึกษาได้อย่างไร หากแต่ว่ามันกลับกลายมาเป็นแรงผลักดันให้เราสู้ว่าทำไมเราจะทำไม่ได้ เพื่อนๆ ครูอาจรย์ ล้วนแต่เป็นกำลังใจที่ดี ไม่ว่าเราจะพูด เขียน ผิดไวยากรณ์ไปอาจารย์ก็จะคอยแก้คอยแนะนำเสมอ เพื่อนที่คอยช่วยเหลือในส่วนที่เราทำไม่ได้แม้แต่เคล็ดลับที่ทำให้จำได้เร็วขึ้น เพราะคนไทยไม่เคยทิ้งกัน รวมไปถึงครอบครัวอุปถัมภ์/ famille d’accueille ที่คอยสอนการบ้าน สอนวัฒนธรรมที่แตกต่างให้ ช่วยเติมความอบอุ่นที่ขาดหายเมื่อเราต้องจากครอบครัวเรามา บ้านหลังที่สองที่แสนอบอุ่น ณ ดินแดนที่แสนไกลก็ถือกำเนืดขึ้น มันทำให้เราไม่รู้สึกหว้าเหว่อีกต่อไป

กระทั่งจบหลักสูตรเรียนภาษา ก้าวเข้าสู่รั้วมหาลัยอย่างจริงจังที่ IUT d’Orléans คณะ วิทยาศาสตร์ สาขา เคมีอุตสาหกรรม เมืองใหม่ เพื่อนใหม่ อาจารย์ชุดใหม่ หลังจากที่เพื่อนๆคนไทยต้องแยกย้ายกันไปเรียนกันคนล่ะเมือง คราวนี้เพื่อนใหม่ที่เกิดขึ้นคือเพื่อนชาวฝรั่งเศส จากช่วงแรกที่เค้าไม่ค่อยคุยกับเรา เพราะเค้ากลัวว่าจะทำอะไรที่มันไปขัดแย้งกับวัฒนธรรมบ้านเรา ในทางตรงกันข้ามเราก็คิดว่าเค้ารังเกียจเรา การสื่อสารจึงเป็นทางเดียวที่ทำให้เข้าใจกัน เมื่อเราต้องการขอความช่วยเหลือ ก็ไม่ใช่ปัญหาเลยอีกต่อไป และเราก็มีการแลกเปลี่ยนวัฒธรรม พร้อมกับการเผยแพร่วัฒนธรรมไทยไปพร้อมๆกัน อาจารย์แต่ล่ะท่านคอยที่ช่วยแก้ปัญหา คลายข้อสงสัยตลอดเวลา เพียงแค่เรากล้าที่เข้าไปหาท่านเท่านั้นเอง

โค้งสุดท้ายของการศึกษาก็ได้ย้ายกลับมาเรียนที่เมืองเลอมองส์ ที่ Université du Maine ยิ่งใกล้จะถึงเส้นชัยยิ่งต้องเร่งความเร็ว แต่เพราะเราวิ่งมานานความล้าย่อมเกิดขึ้น ผ่านมามากมายหลายเรื่อง ทั้งสุข ทั้งทุกข์ เรื่องร้าย เรื่องดี แต่เพราะเส้นชัยที่เราหวังไว้อยู่เพียงข้างหน้า ชัยชนะจึงไม่น่าจะไกลเกินฝันและวันนี้ผมก็ทำมันได้สำเร็จ

ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ขอขอบคุณครอบครัว เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกๆคนที่ให้กำลังใจเสมอมา ขอขอบพระคุณ อาจารย์ทุกท่าน คณะผู้ดูแลนักเรียนไทยในประเทศฝรั่งเศสทุกท่านที่ให้คำปรึกษาและคำแนะนำตักเตือนที่ดี ขอบคุณประเทศไทย รัฐบาลไทยที่มอบโอกาสที่ดีได้มาศึกษาต่อที่ต่างประเทศ

คนทุกคนไม่สามารถที่จะเลือกลงแข่งวิ่งในรายการแข่งขันเดียวกันได้ เพราะต่างคนต่างความคิด ความถนัดและสมรรถภาพที่ต่างกัน ตัวผมเองได้เลือกวิ่งระยะทางไกลเพราะเชื่อว่าปลายทางย่อมมีสิ่งที่ผมรออยู่ การชนะด้วยเส้นทางที่ไกล หรือได้ถ้วยหลายใบนั่นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือไปถึงเส้นชัยที่เราได้เลือกระยะทาง เลือกเส้นทางไว้อย่างมีความสุข เพระนั่นคือทางที่เราเลือกเอง


 
นางสาวลัยลักษณ์ อินทะวงศ์
นทร. หนึ่งอำเภอ หนึ่งทุน ( รุ่น 2) สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะวิทยาศาสตร์ ( ฟิสิกส์-เคมี) Chimie/ Université du Maine เมือง Le mans ประเทศฝรั่งเศส

ดิฉันเดินทางมาศึกษาต่อระดับปริญญาตรีที่ประเทศฝรั่งเศส ครั้งแรกที่มาถึงรู้สึกว่าหนาวมาก ช่วงแรกๆ ตื่นตีหนึ่งทุกวันเพราะยังไม่ชิน ครั้งแรกที่ต้องไปมหาวิทยาลัย อาจารย์ผู้ดูแลมารับ อาจารย์มารอที่หน้าหอพักนานมาก กว่าทุกคนจะมาครบอาจารย์เลยบอกว่า ที่ฝรั่งเศสเรื่องตรงต่อเวลาสำคัญมาก และอาจารย์ก็ไม่พูดอะไรอีกเลยตลอดทาง ตั้งแต่นั้นมาเวลานัดกับใคร ดิฉันจะไปก่อนสิบห้านาทีเสมอ ยกเว้นกับเพื่อนคนไทยด้วยกัน

ดิฉันได้เข้าไปเรียนภาษาฝรั่งเศสที่ l’IUT Le Mans.และทางอาจารย์ก็ได้จัดหา une famille d’accueille – ครอบครัวอุปถัมภ์ เพื่อให้พวกเราได้พูดภาษาฝรั่งเศสมากขึ้น ทีแรกคิดว่าไม่สำคัญพอได้ไปอยู่กับ famille d’accueille ทุกๆ เสาร์อาทิตย์ ต้องพูดภาษาฝรั่งเศสตลอดเวลา ทำให้ดิฉันพูดภาษาได้ค่อนข้างดีขึ้น สำหรับดิฉันแล้ว famille d’accueille ก็เหมือนครอบครัวที่สอง เพราะทำให้ดิฉันไม่เคยรู้สึกคิดถึงบ้านเลย แม้แต่เวลาป่วยท่านก็ยังมาเฝ้าตลอดเวลา ไปหาหมอก็ลางานไปด้วยตลอด

พอเรียนภาษาจบดิฉันได้ย้ายไปเรียนที่ l’IUT d’Orléans อาจารย์ที่นั้นใจดีมาก เขารักคนไทย ให้สิทธิ์พิเศษตลอด เช่น สอนนอกเวลา ให้ส่งรายงานการทดลองช้ากว่าเพื่อนได้ สอนทำแล็ปนอกเวลาเรียน แต่เรื่องสอบและให้คะแนน อาจารย์เข้มงวดกับเราเท่ากับเพื่อนฝรั่งเลย ที่เป็นอย่างนี้ได้เพราะว่าเด็กไทย ไม่เคยคุยกันเวลาอาจารย์สอนเลย และตรงต่อเวลาตลอดค่ะ ส่วนเพื่อนๆ ฝรั่งนี้ ทีแรกเขาจะไม่กล้าคุยกับเราก่อน ดิฉันเคยถามเพื่อนแล้ว เขาบอกว่าเขาไม่กล้าคุยก่อนเพราะกลัวว่าเขาพูดไปแล้ว เราไม่ตอบหรือเราอาจจะไม่เข้าใจที่เขาพูด เราต้องเข้าไปทำความรู้จักทักทายกับเขาก่อน พอมีอะไรเราจะพึ่งพาเขาได้ ดิฉันยืมสมุดเพื่อนบ่อยมาก เพราะตัวหนังสืออาจารย์แทบทุกคนบนกระดานค่อนข้างอ่านยาก บางคนก็อ่านให้เราจด ดิฉันคิดว่าการมีเพื่อนฝรั่งที่เรียนด้วยกันนั้น สำคัญมาก และเวลาทำงานเป็นกลุ่ม เราจะไม่ได้เป็นเศษ เพราะบางวิชาถ้าหาเพื่อนร่วมกลุ่มไม่ได้ คุณต้องทำคนเดียว ประสบการณ์นี้ ดิฉันไม่เคยเจอแต่มีเพื่อนคนไทยบางคนเขาเจอเขาเลยมาเล่าให้ฟังค่ะ

พอจบการศึกษาจาก l’IUT d’Orléans แล้วดิฉันก็ได้เข้าเรียนที่ l’Université du Maine ที่นี่แตกต่างจาก l’IUT มากเพราะที่ l’IUT อาจารย์จะดูแลเรา จะตามงานเวลาที่เราไม่ส่ง จะบอกให้เราอ่านหนังสืบสอบ แต่ที่ l’université เราต้องติดตามเรื่องทุกอย่างเอง อาจารย์จะไม่ค่อยมาสนใจเรามากนัก แต่ดิฉันก็สำเร็จการศึกษาจนได้ค่ะ ถึงจะใช้เวลาค่อนข้างนานแต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดี ทั้งนี้ทั้งนั้น ดิฉันขอขอบคุณครอบครัว เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกๆคนที่ให้กำลังใจเสมอมา ขอขอบพระคุณ อาจารย์ทุกท่าน คณะผู้ดูแลนักเรียนไทยในประเทศฝรั่งเศสทุกท่านที่ให้คำปรึกษาและคำแนะนำตักเตือนที่ดี ขอบคุณประเทศไทย รัฐบาลไทยที่มอบโอกาสที่ดีได้มาศึกษาต่อที่ต่างประเทศ