ความประทับใจในอเมริกา

Imprimer
2006-06-14 17:30:37

ตอนที่หนึ่ง เพิ่งมาถึง

(JPG)
(JPG)
(JPG)

The National Archive Georgetown Washington monument The Capitol Hill Attra Thai Royal Embassy การเดินทางมักเริ่มต้นด้วยความฝัน เริ่มจากการมองแผนที่ แล้วเกิดความปรารถนาที่จะไปค้นพบ มันจึงไม่แปลกที่คนเรามักจะจดจำทุกวินาทีที่ได้ไปสัมผัสกับที่แห่งใหม่ นั่นเพราะว่า การเดินทางไปสัมผัสกับที่เหล่านั้น มีแรงปรารถนานี้เป็นตัวผลักดัน...

ตอนนี้เป็นระยะเวลากว่าแปดเดือนแล้ว ที่ผมได้เดินทาง ข้ามฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก มาใช้ชีวิตอยู่ใน “โลกใหม่” หรือประเทศสหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งความเสรีและศิวิไลซ์ ในแบบตะวันตก ๑๕ สิงหาคม ๒๕๔๘ เวลาบ่ายโมงกว่าๆ เที่ยวบิน UA 915 ของสายการบินยูไนเตด แอร์ไลน์ ออกจากสนามบินชาร์ล เดอ โกล ประเทศฝรั่งเศส มุ่งสู่สนามบินดัลเลส ประจำกรุงวอชิงตัน ดีซี เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมได้มาเหยียบประเทศนี้

เวลาสามโมงกว่าๆ (เวลาท้องถิ่น) ผมเข้าสู่ตัวสนามบิน เพื่อรอตรวจโดยเจ้าหน้าที่ศุลกากร สิ่งแรกที่เข้ามาในความคิดคือ ภาพความหลังเมื่อสี่ปีก่อน ความหลังที่ผุดเข้ามาในหัว เหมือนภาพยนตร์ที่ถูกฉายซ้ำตรงฉากสำคัญของเรื่อง

ตอนเจ็ดโมงเช้า วันที่ ๒๙ กรกฎาคม เมื่อสี่ปีก่อนหน้านั้น ผมมาถึงประเทศฝรั่งเศส เป็นครั้งแรกในชีวิตเช่นกัน ผมยังจดจำภาพ เจ้าหน้าที่ สนร. มายืนถือป้ายรอรับ นทร จำนวน ๙ คนอยู่ตรงทางออกของสนามบิน ชาร์ล เดอ โกล เราเดินออกจากสนามบินด้วยความตื่นเต้น ที่จะได้ใช้ชีวิตนักเรียนทุน ในประเทศที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรม

ผมกลับมาดูตัวเองในวันนี้ ที่สนามบินดัลเลส ไม่มีใครมาคอยถือป้ายรอรับ ไม่มี นทร. อีก ๘ คนเดินมาเป็นเพื่อน สองมือถือสองกระเป๋า สองตาคอยมองหาป้ายรถประจำทางเพื่อเข้าสู่กรุงวอชิงตัน ดีซี แต่ในใจผมกลับยิ่งรู้สึกตื่นเต้นกับการมาถึงที่นี่ ตื่นเต้นกับสิ่งใหม่ๆที่จะได้เจอในประเทศที่ใครต่อใครก็ใฝ่ฝัน ดิ้นรนเพื่อจะมาใช้ชีวิต นับเป็นอีกความท้าทายที่ผมจะต้องจดจำไปได้อีกนาน

ผมมาถึง หอพักของสนร. ประจำกรุงวอชิงตัน ดีซี ประมาณห้าโมงครึ่ง พบกับเจ้าหน้าประจำหอพักเพื่อรับกุญแจห้องพัก ทันทีที่เข้าถึงห้องพัก ผมทุ่มตัวลงบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้าจากการเดินทาง ผมต้องขอขอบคุณสนร.ดีซี ที่อำนวยความสะดวกในเรื่องหอพักที่นี่ ผมมาถึงอเมริกาก่อนที่หอพักในมหาวิทยาลัยจะเปิดประมาณ ๕ วัน จึงถือโอกาสมาที่ดีซีเพื่อรายงานตัวกับสนร. และไปชมสถานที่สำคัญๆของที่นี่

สนร. ที่วอชิงตัน ดีซี ตั้งอยู่ในเขตที่ค่อนข้างสงบและปลอดภัยของเมือง (เขต Embassy Row) รอบๆ เต็มไปด้วยโรงแรม และสถานทูตของหลายๆ ประเทศ สถานเอกอัครราชทูต ( สอท) ณ กรุงวอชิงตัน ดีซี ของไทย เราก็เคยตั้งอยู่ในเขตนี้ ซึ่งไม่ไกลจากที่ตั้ง สนร.มากนัก แต่ตอนนี้ สอท. ย้ายไปตั้งอยู่ในย่าน Georgetown ซึ่งห่างไปจาก สนร. พอสมควรหอพักของ สนร.ดีซี เป็นตึกที่อยู่ติดกับตัวสำนักงาน สนร. มีทั้งห้องเดี่ยวและห้องกลุ่ม พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ อาทิ อินเตอร์เน็ตแบบไร้สาย โทรทัศน์ (รวมทั้งเคเบิ้ลรายการไทย) ตู้เย็น เตาไมโครเวฟ ฯลฯ ราคาก็ไม่แพงเมื่อเทียบกับราคาหอพักในประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรุงวอชิงตัน ดีซี

โดยทั่วไปแล้ว วอชิงตัน ดีซีเป็นเมืองใหญ่ ที่สงบ ไม่พลุกพล่านเหมือนมหานครอย่างปารีสหรือนิวยอร์ค ที่นี่เป็นที่ตั้งของสถานที่ราชการที่สำคัญๆของสหรัฐอเมริกา ไม่ว่าจะเป็นรัฐสภา Whitehouse, Pentagon, ศาลสูงสุด ฯลฯ นอกจากนั้นยังเป็นที่ตั้งของสถานทูตของนานาประเทศ ความมีระดับของวอชิงตันดีซี อยู่ที่สภาพของเมืองที่ดูสะอาดสะอ้าน เต็มไปด้วยปัญญาชน คนทำงาน และนักศึกษามหาวิทยาลัย ( มหาลัยวิทยาลัยหลักๆที่นี่ คือ Georgetown University และ George Washington University ) สิ่งที่น่าประทับใจอีกอย่างที่ดีซี คือ บรรดาพิพิธภัณฑ์ของสถาบัน Smithsonian ที่มีอยู่เป็นสิบๆแห่งในเมือง ทุกพิพิธภัณฑ์เปิดให้คนเข้าชมฟรี หลายๆที่เป็นพิพิธภัณฑ์ระดับโลกที่นักท่องเที่ยวไม่ควรพลาด ได้แก่ Air and Space Museum, National Gallery of Art, National Museum of American History ฯลฯ

นอกจากพิพิธภัณฑ์ อีกย่านที่นักท่องเที่ยวต้องไม่พลาด นั่นคือ The Mall ซึ่งเป็นศูนย์รวมของสถานที่สำคัญหลักๆ ของที่นี่ เช่น The Capitol , The Smithsonian Institution , Lincoln Memorial, Washington Monument ฯลฯ ซึ่งพวกเราอาจเคยเห็นกันตามภาพยนตร์อเมริกันหลายๆเรื่อง ( เช่น Legally Blond II หรือ Forest Gump ) นอกจากนั้นก็ยังมีย่าน Georgetown ซึ่งเป็นย่านท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งของเมือง ซึ่งเต็มไปด้วยบ้านสไตล์เก่าและร้านค้า บาร์และภัตตาคารที่ค่อนข้างมีระดับ ทางใต้มีแม่น้ำ Potomac เป็นตัวแบ่งระหว่างเขต DC และรัฐเวอร์จิเนีย ระบบการขนส่งภายในตัวเมืองก็สะดวก มีทั้งรถบัสและรถไฟใต้ดินให้บริการเป็นหลัก เครือข่ายของระบบคมนาคมที่ดีซี แผ่ขยายไปถึงพื้นที่ในรัฐแมรี่แลนด์และเวอร์จิเนีย ทำให้ช่วยลดอัตราความหนาแน่นของประชากรได้อย่างมากทีเดียว .....

( ต่อตอนที่ ๒ เร็วๆนี้ )

นายอัตรา ขุนทองจันทร์ ( ผู้เขียน)

นทร. (ไทยพัฒน์ ปี 2544) ได้รับคัดเลือกจากมหาวิทยาลัย Jean - Moulin –Lyon 3 ให้ไปศึกษาในมหาวิทยาลัย North Carolina เมือง Chapell Hill ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นเวลา 1 ปี

(JPG)
(JPG)
(JPG)
(JPG)